En huilen doe je maar in de pauzeJeannette en ik kregen vier kinderen. Wouter, de jongste, stierf op 30 januari 1994, ruim een maand voor zijn tiende verjaardag.' Ide Wolzak beschrijft in dit boek hoe hij met zijn gezin na het plotselinge overlijden van hun zoon Wouter verder moest gaan. Langzaam wisten ze uit het diepe dal de weg omhaag te vinden. 'Rouwen is ronddolen in een wereld waarin alle orintatiepunten zijn weggevaagd. Het hele gebied moet opnieuw verkend worden en telkens