Altijd vluchtenAmsterdam, 1820. Ze keken nog een keer de woning rond, maar ze zagen niets meer wat het nog waard was om mee te nemen. Pa zette zijn hoge hoed op. Ze klommen de trap op naar buiten. Andries trok de deur achter zich dicht. De klik van het slot gaf hem een goed gevoel. Hij hoopte met heel zijn hart op een beter leven in de kolonin. Met een zieke moeder en een vader die al hun geld opzuipt, is het leven van Andries niet makkelijk. Hij hoopt dat alles